En ineens doet de journalist er wel een pietepeuterig beetje toe: in de reportage. Hoe rook het, hoe klonk het, hoe zag het er uit? De lezer mag mee op reis met de journalist en ik vind het fantastisch dat verhaal te vertellen. Het leukste aan ‘op repo’ zijn, vind ik het toekijken. Gewoon kijken, zien wat mensen doen, horen wat ze tegen elkaar zeggen, voelen hoe de sfeer is. En dan het schrijven: eindelijk een beetje lyrisch mogen zijn, een verhaal mogen maken, met een begin en een eind. Ik ben geen romanschrijver, maar als ik een reportage maak, voel ik het me stiekem toch.
Ook in uw personeelsblad of jaarverslag kunt u mij als tekstschrijver gebruiken. Als buitenstaander zie ik details die u al ontgaan. En met bijvoorbeeld Zeist en de maritieme sector ben ik toch bekend genoeg om er wel iets van te begrijpen.
Loading tweets...